Over Marian.

Het verhaal van Marian

Mijn kunstenaarschap begon niet vanuit een rechte lijn, maar vanuit innerlijk weten dat al vroeg aanwezig was.
Mijn eerste herinnering: 4 jaar. Een vreemde dampende homp Zeeuwse klei lag op mijn tafeltje. Die moest vorm krijgen en daarna … geschilderd worden. O, de sappige verf, de wereld aan kleur die zich openbaarde was overweldigend.
Daar wil ik steeds weer naar terug: naar het ongeremde schilderen, naar kleur, naar balans en verhoudingen.

Ik wist al op 14-jarige leeftijd dat ik naar de kunstacademie wilde, maar het leven liep anders.
Als alleenstaande moeder bouwde ik een carrière op in het onderwijs.
En altijd bleef er iets in mij roepen…

Een eigen weg

Op 42-jarige leeftijd ging ik dan toch naast mijn fulltime baan in de avonduren naar de Willem de Kooning Academie. Na mijn werk snel op de trein naar Rotterdam, ‘s nachts thuiskomen en de volgende ochtend weer voor de klas. Op een avond werd ik ontboden bij de academiedirecteur, Geert Hagen. Op basis van mijn werk bood hij me aan direct door te stromen naar het eindexamenjaar.

Een doorbraak

Ik werd ontdekt door een topgalerie in Amsterdam – galerie Rademakers. Mijn monumentale vrouwenportretten vonden hun weg naar de nationale kunstbeurzen, bedrijfscollecties en particuliere verzamelaar in binnen- en buitenland. Mijn solotentoonstelling werd geopend door Hedy d’Ancona. Recensies verschenen in landelijke dagbladen en kunstbladen.

Een kink in de kabel

Maar het succes haalde me in. Na een periode van grote gedrevenheid volgde stilte. Het doek bleef 17 jaar leeg. Maar sommige verhalen zijn niet klaar als je denkt dat ze afgelopen zijn. Er moet nog meer worden verteld…

De terugkeer

Ik ben terug als nooit tevoren. Zorgvuldig, voorzichtig, aandachtig.
Daarom nu een nieuwe reeks vrouwenportretten met als titel 'Anatomy of a living'. Nog meer doorleefd, nog meer doorvoeld.
Mijn werk ontvouwt zich op de drempel van de waarneming, daar waar het uiterlijk zich verbindt met de binnenwereld. De wereld van de ziel.

‘Ik schilder vrouwen, maar uiteindelijk gaat mijn werk over ons allemaal. Over wat ons raakt, vormt en verbindt. Ik ben het, jij bent het’.

Mijn techniek

Met krachtige lijnen zet ik mijn composities op om daarna met donkere grote bewegingen te zoeken naar balans en verhoudingen. Het licht wordt vervolgens veroverd op de donkere kleuren met trefzekere toetsen. Dan begint de verfijning, het loslaten. Hier wordt het spannend. Het is nu zaak om de regie over te laten aan de verf. En mijn hand de beweging te laten volgen. Ik voel me hier onzeker! Het werk groeit laag over laag en ik heb weinig regie. Uitgewerkte details en vluchtig aangeduide vormen wisselen elkaar af. Elk detail telt.

De magie

Tijdens dit proces ontstaat er een relatie met de vrouw die ik schilder. Het werk reflecteert waar ik ben, wat er op dat moment gezegd wil worden. Er ontstaat communicatie, mijn intuïtie gaat stromen. De toon verzacht, details krijgen aandacht, er ontstaat balans tussen scherp en diffuus, licht en donker, teder en stevig. Het beeld groeit laag over laag. En ineens laat zich op magische wijze zien wie deze vrouw is. En wat zij wil zeggen. Dat ik mijn personage zo dichtbij laat komen maakt de ontmoeting tussen haar en jou intiem. Dat is waar ik voor ga. Op het doek. En in mijn leven.